OVER KOFFIE ENZO

Sofie Jacobs Vizier Blog 2 Comments

Ik woon in Antwerpen. En waar kom ik bijna elke dag? De koffiebar. In de week voor meetings, een snelle koffie met collega’s of om in alle ‘rust’ alleen te werken. In het weekend met mijn lief en vrienden om samen mijmerend te veel koffie te drinken. Het leek me dus wel eens een observatie waard. En het mag wel eens luchtig zijn, niet?

Koffiebars rijzen in Antwerpen als paddestoelen uit de grond. Net als de creativo’s die ze bevolken (mezelf nu even buiten beschouwing gelaten, ik drink gewoon graag koffie). Koffiebars zijn hip, creatieve hotspots, de nieuwe co-workingplekken. M’n gevoel zegt dat er hier soms meer kruisbestuiving en netwerking plaatsvindt dan op de plekken die speciaal daarvoor ingericht worden, zoals bijvoorbeeld de bar d’offices, of de broedplaatsen zoals ze in Nederland gekend zijn. Dus…creativo’s of hipsters, koffie en de stad. Het lijkt wel een ‘match made in heaven’.

Vanuit mijn optiek als koffiebar-ervaringsdeskundige (en constante observator) vind ik het stiekem toch vaak helemaal niet zo’n creatieve plekken. Zo zijn er een aantal elementen kenmerkend voor zowat al deze hotspots in de stad. We starten bij de ‘koffiezetter’. Doorgaans zijn het echt rockstar barista’s of koffie-geeks in het bezit van ten minste één van volgende uiterlijke kenmerken: baard of snor, strakke jeans, Nikes, tattoo, grote bril en een geruiten hemdje (ingeruild voor een trui met kerstmotief in de winter). De koffie zelf is van een plaatselijke branderij en een eigen ‘blend’ van het huis kan niet ontbreken. Zeer in trek is de zogenaamde ‘slow coffee’, eigenlijk een filterkoffie die langere tijd nodig heeft om helemaal door te lopen. Onder de andere drankjes op het menu vind je vast en zeker iets met gember en iets dat ‘homemade’ is.

We gaan verder met het meubilair. Koffiebars zijn klein, op een druilige zondag moet je geluk hebben om een plekje te bemachtigen. In Antwerpen zie ik vooral twee stijlen terug. De koffiebar opgemaakt uit hout en wittinten. Strak, maar toch knus. En de koffiebar met een vintage-van-alles-en-nog-wat-stijlen-door-elkaar interieur. Een grote tafel mag trouwens niet ontbreken (co-worken!). Gratis wifi is er zeker, voorzien van een grappig wachtwoord, want wat is het punt van aan een koffie lurken als je het niet op Instagram kunt zetten? Verder valt het me toch ook op dat enkel koffie meestal niet goed genoeg is. Om zich te onderscheiden van de andere koffiebars, wordt er iets toegevoegd aan de ‘bar’. Kunst aan de muur, atypische boeken die je kan kopen, een expo af en toe, het organiseren van een plantenruil, een modeontwerper die iets nieuws showt, wat ‘office’ruimte of de mogelijkheid om je was te doen. Heel trendy overigens nu zijn hippe BV’s die aanwezig zijn op de opening of andere feestjes. En last but not least, een inspirerende quôte buiten op een kalkbord (“coffee keeps me busy until it is acceptable to drink wine”).

Voila. Aan iedereen die geïnteresseerd is: een koffiebar openen in Antwerpen doe je dus volgens bovenstaand recept. Succes gegarandeerd. Probeer dus vooral niet te creatief te zijn.

En ja, ik pleit schuldig. Ik blijf koffiebars bezoeken. Met graagte.

Sofie JacobsOVER KOFFIE ENZO

Comments 2

  1. Erwin Dekker

    Haha je was doen. Ik quote maar even uit mijn proefschrift: “In fact for many Viennese these coffeehouses were much more than just a pub, it was closer to a living room. It was where they read the newspapers, met their friends, and regularly had their mail and washed clothes delivered”

  2. Yosha Wijngaarden

    Zou het hedendaagse salonsocialisme de vorm van ‘espressobar activisme (of hipsterisme?)’ aangenomen hebben? Hoe dan ook, erg treffende observatie Sofie! Hier in Nederland is de situatie naar mijn weten weinig anders.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *