DE ONTMENSELIJKING VAN MARKTEN

Ieva Rozentale Vizier Blog Leave a Comment

Door: Ieva Rozentale

Een paar maanden geleden heb ik een column van een politieke wetenschapper gelezen die sprak over de rol van het individu in de democratie door het prisma van het lexicon dat wij gebruiken. Hij benadrukte hoe wij, burgers van de wereldse democratieën, vaak verwijzen naar de staat in een zeer ontmenselijkte manier. “De staat geeft niet om mensen”, “de staat is verantwoordelijk voor het mislukken van het beleid x”, of “de staat verhoogde weer de belastingen”. Met het argument dat we onszelf daarmee distantiëren van onze fundamentele verantwoordelijkheden als burger in een samenleving, nodigt de auteur de lezer uit om een ​​klein experiment te doen, namelijk om woorden als staat, land, regering, parlement, politici in ons dagelijks discours te vervangen door wij en ons. Dat is om ons eraan te herinneren dat we zelf onze regeringen verkiezen, en we daardoor medeverantwoordelijk zijn voor het politieke en maatschappelijke leven.

Een vergelijkbare oefening zou heel veel discussie over markten en hun krachten ten goede komen. Van alle mogelijke definities van markten geven we vaak de voorkeur aan degene waar ze worden gezien als krachten, mechanismen, of echte of nominale plaatsen, maar vergeten we dat markten uit klanten en kopers bestaan. Markten zijn mensen. Wij. Natuurlijk bestaat er de nodige discussie over structuur versus agency. Maar zelfs als onze agency beperktis, dan moet er op zijn minst een klein beetje ervan zijn. Maar dit erkennen zou betekenen dat je ook zelf verantwoordelijkheid moet nemen, jezelf zien als een onderdeel van dit selectiesysteem. Als onderdeel van iets dat we beter als the other kunnen blijven beschouwen.

Aangezien kunst altijd een identiteitsgoed is, vormt dit othering een gangbare praktijk in de productie en consumptie van kunst. Het is dus heel logisch dat kunstmarkten nog meer worden ontmenselijkt door degenen die hierbij betrokken zijn. Toch blijft het verrassend hoe vaak ik in wetenschappelijke artikelen en politieke argumenten hetzelfde idee zie, namelijk dat wanneer kunst zich op de boosaardige markt begeeft ze door de massa opgeslokt wordt en daarmee zijn waarde verliest. De gecanoniseerde ideeën van auteurs als Adorno en Bourdieu zijn alive and kicking. Het gaat over de massa (the other) tegen ons, de kunstconsumenten. Kunst versus zombies. En dat allemaal in het tijdperk van veronderstelde co-creatie, het verdwijnen van elites en vervagen van de grenzen tussen hoge en lage cultuur.

Jij bent de markt. Jij bent wat je eet koopt.

Title

 

Ieva RozentaleDE ONTMENSELIJKING VAN MARKTEN

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *